Een woonwinkel met een webshop en drie filialen in Brabant verkoopt in dezelfde order een eettafel in twee dozen, zes stoelen en een set glazen windlichten. De tafel ligt op een palletlocatie achterin, de stoelen staan gestapeld in de middengang, de windlichten liggen op een legbord. Pickt een medewerker in de verkeerde volgorde, dan staan de stoelen bovenop het glas.
Dat is het eerste probleem van meubel logistiek: de artikelen verschillen enorm in maat, gewicht en kwetsbaarheid. Het tweede is ruimte. Banken en kasten nemen veel plek in, en een collectie die elk seizoen wisselt laat restanten achter op dure locaties. Het derde zijn retouren. Bij koop op afstand heeft een consument veertien dagen bedenktijd, en daarna nog veertien dagen om het product terug te sturen; zo staat het in de Europese richtlijn consumentenrechten (2011/83/EU), in Nederland en België in de nationale wet overgenomen. Een teruggestuurde fauteuil moet je dus kunnen ontvangen, beoordelen en weer verkopen.
En sinds 13 december 2024 geldt de Europese productveiligheidsverordening GPSR, Verordening (EU) 2023/988. Die verplicht fabrikanten een type-, partij- of serienummer op het product of de verpakking te zetten. Haal je zelf meubels uit Azië en verkoop je ze onder eigen merk, dan ben jij al snel degene die dat regelt.