Dit is in de praktijk de vraag die telt, en hij is minder vaak gesteld dan de eerste. Heb je wél apparatuur, dan komt de besturing ervan mee met de machine — de fabrikant levert de controller, want die kent de motoren, de sensoren en de veiligheidsvergrendelingen. Dat deel koop je niet los.

Waar het misgaat zit een laag hoger. Een verticale lift presenteert zijn bak razendsnel, ongeacht wie het vraagt. Wat bepaalt of de operatie snel is, is welke bakken, in welke volgorde, naast de orderregels die níet in de machine liggen, vrijgegeven tegen de juiste cut-off. Dat zijn beslissingen die de voorraadpositie en de orderprioriteit nodig hebben — informatie die de machine niet heeft en ook niet zou moeten bijhouden.

Die laag heet in de markt een WES. Hij bestaat als apart product omdat veel warehouse management systemen het niet kunnen: middleware die een ouder WMS aan moderne apparatuur knoopt. Kan je WMS het werk zélf over mensen en machines verdelen, dan is dat derde systeem overbodig — en daarmee ook de derde kopie van je voorraadpositie.

BizBloqs levert het WMS en de uitvoerende laag daaronder. Wij verkopen geen WCS en wij besturen geen machines. De eigen controller van de apparatuur presenteert de bak, draait de motoren en bewaakt de vergrendelingen. Dat is het werk van de fabrikant en daar hoort het.

Wat wij doen is één voorraadpositie vasthouden, de beslissingen daarboven nemen en koppelen aan de hostinterface van de apparatuur om de instructie af te geven. Eén voorraadpositie, één set instructies die de machine en de stelling samen dekt, en een wijziging in de stroom is een configuratiewijziging in plaats van een changerequest op de roadmap van een ander.

Staat er nog geen apparatuur en twijfel je of die er moet komen: begin bij de selectiechecklist en bij wat een WMS kost, niet bij besturingssoftware.